grand tour

Abe de Vries - Fers2 nû. 3.14, 17 septimber 2017

Grand tour

Foar Geertje en Sieger

God brekt ûnrjochtfeardige rjochters de nekke,

    tocht de mem. En liet har soan gean op grand tour.

Op dy dei fan ’e Heare waaide it oer de jikkers,

    it stode de bouwen oer, de wite sleatsflear

bûgde djip foar de oantrún út it noarderhêf.

    In gystene grûnsee rûn hast de kearing oer;

    de poarte fan ’e stins hie stoarm tsjin, foarfêst.

Dochs wol ik winskje, God, as it heal kin,

    jo lieten myn soan Itaalje sjen, sa bea de mem.

Sjocht er dy sinne net, sil er him oait noch sjen?

    En doe’t de soan it hiem fan syn neiste sibben,

it oerkommelingsgea fan syn jonkheid ferliet,

    op it fjurrichst hynder fan stâl de wrâld yn ried,

    liet er it út ’e loften drek en dridze reine.

Net folle letter skreau se, ta seine, har brieven

    fol mei hinderpeallen foar kweade aksjes

en fermoanningen, om net as in sloffe smarpot

    te libjen, sûnder tuchtmaster, mei de dieven.

Om avensaasje mei de eksersysjes te meitsjen

    en net yn in minne reputaasje te reitsjen,

    mar te learen mei de Grutten om te gean;

grutsk op komôf, eare te hawwen fan kreaze klean.

    Sjoch Itaalje, jonge, skreau se, en reizgje dêr om,

sadree’t de loft skjin is en de pest op reis werom.

    Mar wachtsje dy foar de djippe dronk,

mij de ferflokte tabak, en slach acht op it

    roomske kwea. Dêr’tst licht troch tadwaan fan

    ferkeard selskip al in reis fan krigen hast?

O, mem, sa skreau de soan nei in jier werom,

    it giet min mei my; kaptalen haw ik ferbrast,

in slimme sykte ha ’k skipe, ús erfskip ferpatst;

    en gjin rigel om by te skriuwen yn ’e annalen

is my bybleaun út myn dogen, dat ik fierder ferdom.

    O, mar mem, ik sil jo neame, wêr’t ik mar kom,

    ik sil jo earje yn myn lieten en ferhalen!

Mar de dei fan ’e Heare kaam dy’t se freze.

    It begûn net mei hoannekraaien yn it hôf

of it ratteljen fan ’e amers, in gichel fan ’e faam.

    Dêr oan de foet fan ’e achthoekige toer

trochbruts, sa’t men letter hearde fan ’e wacht,

    gjin rôt de brede, blakstille omsingeling,

    gjin hûn dy’t de stilte briek nei neare nacht.

De poartedoarren kriisden iepen, in wolkom,

    tagelyk in ôfskie – seis hynders foar de baar

en in burdman, klaaid yn ’t swart op ’e bok.

    Oan de kym kamen frjemde fûgels oan ’e loft

en it like, yn ’e fierte stie in heabult yn ’e brân.

    Rouwe gie om yn ’t hiele rânelân.

    Har soan, har soan! – wie fan syn grand tour werom.

Yn syn lêste brief nei hûs, op ’t omskot fûn,

    skreau er: ‘Mem, men hat my goeried jûn:

wol ik de sinne kommen sjen, de nije moarn,

    dan moat ik fierder, fierder nei it Grikelân!

No bou ik my in skip, dat ’k aanst yn ’t wetter lit,

    om ûnder seil te gean nei ’t aventoer,

    nei Atene, Sparta – mei myn lêste stoer!’

Mear fan Abe de Vries

Bauernepik, Dorfsgeschichte en it Fryske plattelânsproaza ‘Ik meen dat de mensen in de regio iets zelfbewuster ten aanzien van de eigen literatuur mogen zijn…’
Om de seine fan de skiene Goadinne: Tema’s en motiven yn de earste jiergong fan Iduna ‘Wy hawwe hjir te krijen mei literatuer, dy’t hjoed de dei amper mear lêzen en wurdearre wurdt…’
In liberale profeet op in Dongeradeelster terp: Rinse Posthumus fersus de Nederlânske polityk ‘Ach! mijn verdwaasde vriend! Hij zag nergens een traan van ellende weenen, die hem het hart niet doorboorde’
Imazjinêre reizen nei bettere wrâlden ‘Met de beste teleskopen kan men niet verder dan tot den bodem van het kleinste hoekje van het heelal doordringen; en wat hebben wij daardoor dan nog van onze naaste buurvrouw in ons ellendig zonnestelseltje kunnen ontdekken’.
In modernistyske misser Hjerre Gerrits van der Veen neffens Anne Wadman.
Anne Wadman wie 18 jier jong en op syk nei ideeën foar romansenario’s…
Ferlet fan Frysk In Deltaplan foar it Frysk kin net ophâlde nei de paragraaf ûnderwiis. It komt oan op in belied dat soarget foar ferlet fan it Frysk
‘Mar om wer op myn forhael to kommen’ Tsjibbe Gearts van der Meulen en de literêre krityk
Né, achte lêsers! (hearders! sei ik foarhinne) de înbîlding docht folle…
De stjerrekaart fan Harmen Sytstra It is July 1844; te Ljouwert wurdt in grutte Tentoonstelling van Voortbrengselen van Nijverheid en Kunst, door Friezen vervaardigd holden...
‘In stikmannich goede wurden’ Oer de kulturele betsjutting fan it nije Lieteboek ‘Wa’t ea lstere nei it liet dat it minskdom op syn lange reis troch de ieuwen song, sil heard hawwe…’
Non-konformisme yn de ‘folksskriuwerij’ It Fryske realisme as emansipaasjeliteratuer
Elkenien dy’t in rol spilet binnen de Fryske literatuer moat wekker wurde.
1 2 3 4 5 6 7 8 9