name

folgje ús

Facebook Twitter Google

 

Anne Heegstra - Fers2 nû. 4.12, 17 juny 2018

 

image

 

sekreet fan serebraal

 

 

sûnt oanset yn serebraal beskûle

leit it longerjend op ’e loer
oant dy neare neisimmerdei
oanboazjend komt it oer

benearjend ferdizenje bylden
lûden wurde sêft rûzjen en fertize
tinzen fâldzje it ferfleine
yn in ferlamjende dize

wâljende eangst wol ’k weare
mar pandert eigen paad
en panys’ komt preuveljend
as los sân myn praat

wylst it fluensk de flerken wuollet
om ’t warleas wrakseljen
hellet it my oer, lit ik my gean
sûnder mear tsjin te akseljen

 

 

Anne Heegstra: Ik bin berne en opgroeid yn in doarp nei oan de Alde Feanen. Faak wie ik te finen yn it wenarkje fan pake’n dy oan Meanneweispolderdyk. Omdoarmje yn de fjilden, as mei de skou it wetter op. Hiele ferhalen en gedichten fantasearre ik dan ûnderweis en jûns yn ’t skimerige bedstee byinoar. It papier hellen se mar inkeldris en bewarre binne se nea. Dit kaam jierren letter krekt. Doe’t nei in tiid fan slim siik wêzen bliken die, dat ik de wurden yn myn holle wol fine mar mei praten net diele koe. Lokkich slagget it my mei skriuwen op de pc al.