name

folgje ús

Facebook Twitter Google

 

Ut de bondel ‘Stienkeal’

Elmar Kuiper - Fers2 nû. 4.3, 11 febrewaris 2018

 

elmar kuiper - gedichten

 

 

blijdorp

 

hurd en keal wie de kont fan de foarútgong

 
doe’t ik him rûkte, it each him fûn op in ferlerne
snein yn blijdorp, liet er hearre dat it mienens wie
 
koe it him in byt skele dat ik der, sa foar it each
deagemoedereard, mei de hannen yn ’e bûse stie
 
blierread skrine syn jongehear
 
ik wist net hoe’t ik it hie, doe’t er himsels befredige
syn djipste grunt hearre liet, kâld gniisde as de ôfgod

 

 

 

16 maaie

 

ik mei graach oerdriuwe

ik mei graach oerdriuwe
neffens de peut is soks
klearebare syktewinst
 
sa       tikket       der
    in         bom
yn       my
 
hoe’t ik dêr sa by kom?
it sil te krijen hawwe
mei it feit dat ús heit
 
in opportunist wie
dy’t yn it hert fan ús hûs
in atoomkelder útgroef
 
en sei dat wy der
moai boartsje koene

 

 

 

IX

 

Wat kin ik sizze.

 
Ut namme fan de Hear
wâdest de drompel swart.
 
Fielst it fertriet fan ’e weverfûgel
dy’t syn nêst bout as in trien oan ’e tûke.
 
Bliedst as in wytfisk oan ’e lompe
heak fan it ferstân.
 
Yn namme fan Allah
triuwst eksplosiven yn merkefruchten.
 
Ergerest dy blau oan de houtdo
dy’t omgriemt yn ’e hazzenutebeam.
 
Slútst in hypoteek ôf, boust
in klausule yn.
 
Leaust yn de foarútgong.

 

Ut de bondel Stienkeal, dy’t mei koarten by Bornmeer ferskine sil.